خانهوحشی بافقی
كمال‌الدین بافقی متخلص به وحشی از شعرای زبردست قرن دهم است. وی در اواسط نیمهٔ اول قرن دهم در بافق به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی خود را در زادگاهش طی کرد. او در مدت عمر مانند خواجهٔ شیراز از مسافرتهای دور و دراز احتراز می‌جست و جز به کاشان و عراق سفر نکرد. وحشی بافقی در حدود سال ۹۹۹ هجری قمری درگذشت. مزار وی در محلهٔ سر برج یزد در برابر مزار شاهزاده فاضل، برادر امام هشتم قرار دارد. آثار باقیماندهٔ وی عبارتند از دیوان اشعار، مثنوی خلد برین، مثنوی ناظر و منظور و مثنوی فرهاد و شیرین که این آخری به علت فوت وی ناتمام ماند و قرنها پس از او وصال شیرازی آن را به اتمام رساند.
وحشی بافقی
گزیده اشعار
غزلیات
قصاید
قطعات
مثنویات
ترجیعات
ترکیبات
رباعیات
خلد برین
ناظر و منظور
فرهاد و شیرین
-
شمارهٔ ۱ - در ستایش یکی از حاکمان شرع
-
شمارهٔ ۲ - بر تخت نشستن شاه اسماعیل
-
شمارهٔ ۳ - حروف شراب
-
شمارهٔ ۴ - پناه جهان
-
شمارهٔ ۵ - لطف کردید
-
شمارهٔ ۶ - وحشی بیخانمان
-
شمارهٔ ۷ - چیستان
-
شمارهٔ ۸ - ده بافق
-
شمارهٔ ۹ - ستور فقیر
-
شمارهٔ ۱۰ - هجو هم خوب میتوانم گفت
-
شمارهٔ ۱۱ - در خیال تو
-
شمارهٔ ۱۲ - خر گدا
-
شمارهٔ ۱۳ - تب شاهزاده
-
شمارهٔ ۱۴ - سپهر مرتبه، بکتاش بیگ
-
شمارهٔ ۱۵ - موضع پاکان
-
شمارهٔ ۱۶ - وجه برات
-
شمارهٔ ۱۷ - استر گرسنه
-
شمارهٔ ۱۸ - سرتاس
-
شمارهٔ ۱۹ - مطبخ خواجه
-
شمارهٔ ۲۰ - نشان بخردی
-
شمارهٔ ۲۱ - استر بیعلف
-
شمارهٔ ۲۲ - در خیمهٔ سوداگردان
-
شمارهٔ ۲۳ - عباس بیگ گردون قدر
-
شمارهٔ ۲۴ - به مفت نیز نیرزد
-
شمارهٔ ۲۵ - ماه نا تمام
-
شمارهٔ ۲۶ - یعنی کشک
-
شمارهٔ ۲۷ - بر تخت نشستن شاه اسماعیل
-
شمارهٔ ۲۸ - داروی کاری
-
شمارهٔ ۲۹ - وجه برات
-
شمارهٔ ۳۰ - هجو شما میکنم
-
شمارهٔ ۳۱ - فغان از ابروی پرچین
-
شمارهٔ ۳۲ - سر کل
-
شمارهٔ ۳۳ - بزم تاریک
-
شمارهٔ ۳۴ - غضنفر گله جاری
-
شمارهٔ ۳۵ - مبارک باد
-
شمارهٔ ۳۶ - هجو شراب
-
شمارهٔ ۳۷ - ماندهٔ بابا
-
شمارهٔ ۳۸ - دریغ
-
شمارهٔ ۳۹ - دریغ از جان قلی
-
شمارهٔ ۴۰ - وفا داری
-
شمارهٔ ۴۱ - بنای بخت بنیاد
-
شمارهٔ ۴۲ - هجو خواجه
-
شمارهٔ ۴۳ - تاریخ علم