فرخی سیستانی
ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیدهسرایان ایرانی میدانند تا جایی که گفتهاند سخن سهل و ممتنع در عربی خاص ابوفراس حمدانی و در فارسی خاص فرخی است. تاریخ فوت او را ۴۲۹ هجری قمری ذکر کردهاند.
-
شمارهٔ ۱
-
شمارهٔ ۲
-
شمارهٔ ۳
-
شمارهٔ ۴
-
شمارهٔ ۵
-
شمارهٔ ۶
-
شمارهٔ ۷
-
شمارهٔ ۸
-
شمارهٔ ۹
-
شمارهٔ ۱۰
-
شمارهٔ ۱۱
-
شمارهٔ ۱۲
-
شمارهٔ ۱۳
-
شمارهٔ ۱۴
-
شمارهٔ ۱۵
-
شمارهٔ ۱۶
-
شمارهٔ ۱۷
-
شمارهٔ ۱۸
-
شمارهٔ ۱۹
-
شمارهٔ ۲۰
-
شمارهٔ ۲۱
-
شمارهٔ ۲۲
-
شمارهٔ ۲۳
-
شمارهٔ ۲۴
-
شمارهٔ ۲۵
-
شمارهٔ ۲۶
-
شمارهٔ ۲۷
-
شمارهٔ ۲۸
-
شمارهٔ ۲۹
-
شمارهٔ ۳۰
-
شمارهٔ ۳۱
-
شمارهٔ ۳۲
-
شمارهٔ ۳۳
-
شمارهٔ ۳۴
-
شمارهٔ ۳۵
-
شمارهٔ ۳۶