فرخی سیستانی
ابوالحسن علی بن جولوغ فرخی سیستانی شاعر بزرگ ایرانی اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری قمری است. وی علاوه بر تسلط بر شعر و ادب در موسیقی نیز مهارت داشت و بدین وسیله توانست به دربار ابوالمظفر شاه چغانیان و سپس به دربار سلطان محمود غزنوی راه یابد و منزلتی والا بدست آورد. فرخی را یکی از بهترین قصیدهسرایان ایرانی میدانند تا جایی که گفتهاند سخن سهل و ممتنع در عربی خاص ابوفراس حمدانی و در فارسی خاص فرخی است. تاریخ فوت او را ۴۲۹ هجری قمری ذکر کردهاند.
-
شمارهٔ ۱ - قطعه
-
شمارهٔ ۲ - و او راست
-
شمارهٔ ۳ - نیز او راست
-
شمارهٔ ۴ - همو راست
-
شمارهٔ ۵ - نیز او راست
-
شمارهٔ ۶ - همو راست
-
شمارهٔ ۷ - واو راست
-
شمارهٔ ۸ - نیز او راست
-
شمارهٔ ۹ - همو راست
-
شمارهٔ ۱۰ - و او راست
-
شمارهٔ ۱۱ - نیز او راست
-
شمارهٔ ۱۲ - همو راست
-
شمارهٔ ۱۳ - او راست
-
شمارهٔ ۱۴ - او راست
-
شمارهٔ ۱۵ - همو راست
-
شمارهٔ ۱۶ - ازوست
-
شمارهٔ ۱۷ - نیز او راست
-
شمارهٔ ۱۸ - همو راست
-
شمارهٔ ۱۹ - او راست
-
شمارهٔ ۲۰ - همو راست
-
شمارهٔ ۲۱ - همو راست
-
شمارهٔ ۲۲ - نیز او راست
-
شمارهٔ ۲۳ - و او راست
-
شمارهٔ ۲۴ - ازاوست
-
شمارهٔ ۲۵ - همو راست
-
شمارهٔ ۲۶ - نیز او راست
-
شمارهٔ ۲۷ - همو راست
-
شمارهٔ ۲۸ - همو راست
-
شمارهٔ ۲۹ - و او راست
-
شمارهٔ ۳۰ - و ازوست
-
شمارهٔ ۳۱ - همو راست
-
شمارهٔ ۳۲ - و نیز اوراست
-
شمارهٔ ۳۳ - نیز ازاوست
-
شمارهٔ ۳۴ - همو راست
-
شمارهٔ ۳۵ - ازوست