خاقانی
افضلالدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگترین قصیدهسرایان تاریخ شعر و ادب فارسی بهشمار میآید. از القاب مهم وی حسان العجم میباشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قویطبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از قصیدهسرایان عصر خویش است. توانایی او در استخدام معانی و ابتکار مضامین در هر قصیدهٔ او پدیدار است.
-
شمارهٔ ۱ - در یکتاپرستی و ستایش حضرت خاتم الانبیاء
-
شمارهٔ ۲ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۳ - در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوار
-
شمارهٔ ۴ - در حکمت و موعظه و مدح خاتم الانبیا (ص)
-
شمارهٔ ۵ - در نعت پیغمبر اکرم صلیالله علیه و آله
-
شمارهٔ ۶ - در پند و اندرز و معراج حضرت ختمی مرتبت
-
شمارهٔ ۷ - در مباهات و نکوهش حسودان
-
شمارهٔ ۸ - در شکایت از حبس و بند و مدح عظیم الروم عز الدوله قیصر
-
شمارهٔ ۹ - این قصیدهٔ را ارتجالا در مدح شروان شاه منوچهر و صفت شکارگاه او و بنای بند باقلانی سروده است
-
شمارهٔ ۱۰ - رشید الدین وطوط در مدح خاقانی قصیدهای مشتمل بر سی و یک بیت سرود و برای او فرستاد که اولش این است «ای سپهر قدر را خورشید و ماه وی سریر فضل را دستور و شاه» «افضل الدین بوالفضایل بحر فضل فیلسوف دین فزای کفرکاه» خاقانی در جواب وی گفته است
-
شمارهٔ ۱۱ - در صفت عشق و مدح شیخ الاسلام ناصر الدین ابراهیم
-
شمارهٔ ۱۲ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۳ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۴ - مطلع چهارم
-
شمارهٔ ۱۵ - در ستایش ابوالمظفر جلال الدین شروان شاه
-
شمارهٔ ۱۶ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوار
-
شمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر)
-
شمارهٔ ۱۹ - در مدح خاقان اکبر شروان شاه منوچهربن فریدون و بستن سد باقلانی و التزام صبح در هر بیت
-
شمارهٔ ۲۰ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۲۱ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۲۲ - مطلع چهارم
-
شمارهٔ ۲۳ - سوگند نامه و مدح رضی الدین ابونصر نظام الملک وزیر شروان شاه
-
شمارهٔ ۲۴ - در تحسر و تالم از مرگ کافی افدین عمربن عثمان عموی خود گوید
-
شمارهٔ ۲۵ - در حسب حال و شکایت از استرداد ملکی که بوی داده بودند
-
شمارهٔ ۲۶ - در شکایت از زندان
-
شمارهٔ ۲۷ - در فقر و گوشه نشینی و گله از سفر
-
شمارهٔ ۲۸ - در مدح عموی خود کافی الدین شروانی
-
شمارهٔ ۲۹ - در مدح دستور اعظم مختار الدین
-
شمارهٔ ۳۰ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۳۱ - در مدح خواجه همام الدین حاجب و یاد کردن از مرگ منوچهر
-
شمارهٔ ۳۲ - در مدح صفوة الدین بانوی شروان شاه
-
شمارهٔ ۳۳ - در مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان شروان شاه و ملکه
-
شمارهٔ ۳۴ - در مدح صفوة الدین بانوی شروان شاه
-
شمارهٔ ۳۵ - در بیاعتنایی به دنیا
-
شمارهٔ ۳۶ - قصیده
-
شمارهٔ ۳۷ - در مرثیهٔ سپهبد کیالواشیر
-
شمارهٔ ۳۸ - در رثاء بهاء الدین احمد
-
شمارهٔ ۳۹ - در ستایش صفوة الدین بانوی شروان شاه اخستان
-
شمارهٔ ۴۰ - قصیده
-
شمارهٔ ۴۱ - قصیده
-
شمارهٔ ۴۲ - در تهنیت ولادت فرزند اخستان شاه
-
شمارهٔ ۴۳ - تجدید مطلع
-
شمارهٔ ۴۴ - دربارهٔ بیماری خود
-
شمارهٔ ۴۵ - در ستایش عز الدوله
-
شمارهٔ ۴۶ - در ستایش اتابک اعظم مظفر الدین قزل ارسلان عثمان بن ایلدگز
-
شمارهٔ ۴۷ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۴۸ - قصیده
-
شمارهٔ ۴۹ - قصیده
-
شمارهٔ ۵۰ - در رثاء امام محمد بن یحیی و حادثهٔ حبس سنجر در فتنهٔ غز
-
شمارهٔ ۵۱ - قصیده
-
شمارهٔ ۵۲ - در رثاء زوجهٔ خود
-
شمارهٔ ۵۳ - قصیده
-
شمارهٔ ۵۴ - در ستایش رکن الدین محمد بن عبد الرحمن طغان یزک
-
شمارهٔ ۵۵ - وقتی او را از رفتن به خراسان منع میکردند مشتاقانه این قصیدهٔ را سرود
-
شمارهٔ ۵۶ - قصیده
-
شمارهٔ ۵۷ - قصیده
-
شمارهٔ ۵۸ - این قصیدهٔ را در جواب امام مجد الدین سروده و به مدح شاه اخستان پایان داده است
-
شمارهٔ ۵۹ - در رثاء خانوادهٔ خود
-
شمارهٔ ۶۰ - در شکایت از روزگار
-
شمارهٔ ۶۱ - تجدید مطلع
-
شمارهٔ ۶۲ - در ستایش منوچهر بن فریدون شروان شاه
-
شمارهٔ ۶۳ - قصیده
-
شمارهٔ ۶۴ - در ستایش ابو المظفر اخستان شروان شاه
-
شمارهٔ ۶۵ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۶۶ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۶۷ - این قصیدهٔ را نهزة الارواح و نزهة الاشباح گویند و در کعبهٔ معظمه انشاء کرده مطلع اول صفت عشق و مقصد صدق کند و باز شرح منازل و مناسک راه کعبه دهد از بغداد تا مکه
-
شمارهٔ ۶۸ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۶۹ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۷۰ - در ستایش مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگز
-
شمارهٔ ۷۱ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۷۲ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۷۳ - قصیده
-
شمارهٔ ۷۴ - قصیده
-
شمارهٔ ۷۵ - قصیده
-
شمارهٔ ۷۶ - در شکایت از زندان
-
شمارهٔ ۷۷ - در ستایش شروان شاه
-
شمارهٔ ۷۸ - ایضا در مرثیهٔ خانوادهٔ خود
-
شمارهٔ ۷۹ - در ستایش نصرة الدین ابوالمظفر اصفهبد لیالواشیر پادشاه مازندران
-
شمارهٔ ۸۰ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۸۱ - این قصیدهٔ را حرز الحجاز خوانند در کعبهٔ علیا انشاء کرده و بر بالین مقدس پیغمبر اکرم صلوات الله علیه در یثرب به پایان آورده
-
شمارهٔ ۸۲ - این قصیدهٔ به نام کنز الرکاز است و خاقانی آن را در ستایش پیغمبر اکرم و در جوار تربت مقدس آن حضرت سروده است
-
شمارهٔ ۸۳ - قصیده
-
شمارهٔ ۸۴ - در نکوهش و ملامت حسودان
-
شمارهٔ ۸۵ - قصیده
-
شمارهٔ ۸۶ - در رثاء امام شهاب الدین
-
شمارهٔ ۸۷ - در رثاء امام شهاب الدین ابوالفضائل شروانی
-
شمارهٔ ۸۸ - قصیده
-
شمارهٔ ۸۹ - قصیده
-
شمارهٔ ۹۰ - در ستایش اتابک منصور فرمانروای شماخی و ابوالمظفر شروان شاه
-
شمارهٔ ۹۱ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۹۲ - این قصیدهٔ را در زمان کودکی در ستایش فخر الدین منوچهر بن فریدون شروان شاه سروده است
-
شمارهٔ ۹۳ - در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر
-
شمارهٔ ۹۴ - قصیده
-
شمارهٔ ۹۵ - در رثاء امام ابو عمر و اسعد
-
شمارهٔ ۹۶ - در بیماری فرزند و تاثر از درگذشت وی گوید
-
شمارهٔ ۹۷ - در حکمت و اندرز
-
شمارهٔ ۹۸ - این قصیدهٔ را در مرثیهٔ فرزند خویش امیر رشید الدین سروده و آن را ترنم المصائب گویند
-
شمارهٔ ۹۹ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۰۰ - در ستایش ملک ارسلان مظفر
-
شمارهٔ ۱۰۱ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۰۲ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۰۳ - مطلع چهارم
-
شمارهٔ ۱۰۴ - مطلع پنجم
-
شمارهٔ ۱۰۵ - قصیده
-
شمارهٔ ۱۰۶ - در ستایش صفوه الدین بانوی شروان شاه
-
شمارهٔ ۱۰۷ - در ستایش ملک الوزرا زین الدین دستور عراق
-
شمارهٔ ۱۰۸ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۰۹ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۱۰ - در ستایش علاء الدین آتسزبن محمد خوارزم شاه
-
شمارهٔ ۱۱۱ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۱۲ - در پند و اندرز و ستایش رکن الدین مفتی خوی و رکن الدین عالم ری و تاج الدین رازی ابن امین الدین
-
شمارهٔ ۱۱۳ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۱۴ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۱۵ - در رثاء امام عز الدین ابوعمر و اسعد
-
شمارهٔ ۱۱۶ - در ستایش ملک الرسا شمس الدین محمودبن علی
-
شمارهٔ ۱۱۷ - این قصیدهٔ را مذکورة الاسحار خوانند و در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و در وصف مناسک حج و تخلص به مدح ملک الوزرا جمال الدین اصفهانی نموده که تعمیر حرم کرده بود و خواص مکه این قصیدهٔ را به زر نوشتند
-
شمارهٔ ۱۱۸ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۱۹ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۲۰ - مطلع چهارم
-
شمارهٔ ۱۲۱ - در ستایش فخر الدین منوچهر شروان شاه به التزام لفظ «عید» در هر بیت
-
شمارهٔ ۱۲۲ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۲۳ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۲۴ - مطلع چهارم
-
شمارهٔ ۱۲۵ - این قصیدهٔ بر بدیهه در ساحل باکو به نزدیک آتش خودسوز در وصف شکار کردن خاقان اکبر منوچهر شروان شاه
-
شمارهٔ ۱۲۶ - قصیدهٔ مرآت الصفا، در حکمت و تکمیل نفس
-
شمارهٔ ۱۲۷ - در ستایش فخر الدین شروان شاه منوچهر
-
شمارهٔ ۱۲۸ - در رثاء امام محمد بن یحیی خراسانی و خفه شدن او به دست غزان
-
شمارهٔ ۱۲۹ - در ستایش سلطان غیاث الدین محمد بن محمود بن محمد بن ملک شاه سلجوقی
-
شمارهٔ ۱۳۰ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۳۱ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۳۲ - در ستایش بهاء الدین محمد دبیر خوارزم شاه تکش بن ایل ارسلان
-
شمارهٔ ۱۳۳ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۳۴ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۳۵ - در مرثیهٔ شیخ الاسلام عمدة الدین محمد بن اسعد طوسی نیشابوری شافعی معروف به حفده
-
شمارهٔ ۱۳۶ - در رثاء خانوادهٔ خود
-
شمارهٔ ۱۳۷ - در وصف خاک مقدسی که از بالین حضرت ختمی مرتبت آورده بود
-
شمارهٔ ۱۳۸ - در مدح عصمت الدین خواهر منوچهر و شفیع آوردن برای اجزاهٔ سفر
-
شمارهٔ ۱۳۹ - در ستایش خراسان و آرزوی وصول به آن مدح صدر جهان محیی الدین
-
شمارهٔ ۱۴۰ - در شکایت از روزگار
-
شمارهٔ ۱۴۱ - باز هم در مرثیهٔ خانوادهٔ خویش
-
شمارهٔ ۱۴۲ - در حماسه و نکوهش حسودان و سخنی در حکمت
-
شمارهٔ ۱۴۳ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۴۴ - در موعظه و نصیحت و تخلص به ستایش بهاء الدین سعد بن احمد
-
شمارهٔ ۱۴۵ - در مدح امام ناصر الدین ابراهیم
-
شمارهٔ ۱۴۶ - در شکایت از روزگار و دوستان و ستایش تهمتن پهلوان
-
شمارهٔ ۱۴۷ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۴۸ - در شکایت از روزگار و مدح پیغمبر بزرگوار و یاد از کعبهٔ معظمه
-
شمارهٔ ۱۴۹ - هنگام حبس در عزلت و قناعت و تخلص به مدح خاتم انبیاء
-
شمارهٔ ۱۵۰ - در شکایت و عزلت
-
شمارهٔ ۱۵۱ - در دلتنگی و شکایت از روزگار و خوشدلی از گوشهگیری و قناعت
-
شمارهٔ ۱۵۲ - در ستایش مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگز
-
شمارهٔ ۱۵۳ - در شکایت از روزگار و مردم
-
شمارهٔ ۱۵۴ - در مرثیهٔ نصرةالدین ابوالمظفر اصفهبد کیالواشیر
-
شمارهٔ ۱۵۵ - در شکایت و عزلت و تخلص به نعت پیامبر بزرگوار
-
شمارهٔ ۱۵۶ - در شکایت از جهان و نعت خاتم پیغمبران
-
شمارهٔ ۱۵۷ - در موعظه و گوشهگیری
-
شمارهٔ ۱۵۸ - خاقانی درجواب ابوالفضایل احمد سیمگر گوید
-
شمارهٔ ۱۵۹ - در ستایش جلال الدین ابوالفتح شروان شاه
-
شمارهٔ ۱۶۰ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۶۱ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح قاضی القضاة احمشاد
-
شمارهٔ ۱۶۳ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۶۴ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۶۵ - در ستایش موفق الدین عبد الغفار
-
شمارهٔ ۱۶۶ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۶۷ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۶۸ - هنگام عبور از مداین و دیدن طاق کسری
-
شمارهٔ ۱۶۹ - در مدح ملک الوزراء زینالدین دستور عراق
-
شمارهٔ ۱۷۰ - در مذمت مغرضان و حسودان
-
شمارهٔ ۱۷۱ - در عزلت و قناعت و بیطمعی
-
شمارهٔ ۱۷۲ - درستایش اصفهان
-
شمارهٔ ۱۷۳ - در موعظه و تجرید و تخلص به مرگ عموی خود
-
شمارهٔ ۱۷۴ - در تجرید و عزلت و قناعت و بیطمعی و شکایت از روزگار
-
شمارهٔ ۱۷۵ - در مرثیهٔ قدوة الحکماء کافیالدین عم خویش
-
شمارهٔ ۱۷۶ - در شکایت و عزلت و حبس و تخلص به نعت پیغمبر اکرم
-
شمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شروان شاه منوچهر
-
شمارهٔ ۱۷۸ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۷۹ - در مدح ابوالمظفر شروان شاه
-
شمارهٔ ۱۸۰ - در تغزل و شکایت
-
شمارهٔ ۱۸۱ - در مدح پیغمبر اکرم (ص)
-
شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح پدر خویش علی نجار
-
شمارهٔ ۱۸۳ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۸۴ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۸۵ - در عزلت و حکمت و موعظه و ریاضت و انتباه و ارشاد
-
شمارهٔ ۱۸۶ - در تحقیق و وعظ و ذکر صفای صبح
-
شمارهٔ ۱۸۷ - در عزلت و فقر و قناعت و تجرید
-
شمارهٔ ۱۸۸ - در مدح عصمة الدین عمهٔ اخستان
-
شمارهٔ ۱۸۹ - در مدح جلال الدین شروان شاه اخستان بن منوچهر
-
شمارهٔ ۱۹۰ - در مدح ابوالفتح شروان شاه منوچهر
-
شمارهٔ ۱۹۱ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۹۲ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۹۳ - در مدح ابو المظفر شروان شاه اخستان بن منوچهر
-
شمارهٔ ۱۹۴ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۹۵ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۹۶ - در مدح خاقان اکبر منوچهر شروان شاه
-
شمارهٔ ۱۹۷ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۱۹۸ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۱۹۹ - در مدح صفوة الدین بانو و بیان توفیق ادای حج او
-
شمارهٔ ۲۰۰ - در تهنیت عید و مدح جلال الدین شروان شاه اخستانبن منوچهر
-
شمارهٔ ۲۰۱ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۲۰۲ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۲۰۳ - این قصیدهٔ را تحفة الحرمین و تفاحة الثقلین خوانند در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و پیش حظیرهٔ مقدس پیغمبر اکرم به عرض و اتمام آورده است
-
شمارهٔ ۲۰۴ - مطلع دوم در وداع کعبه
-
شمارهٔ ۲۰۵ - در حال بیماری به اشتیاق خراسان
-
شمارهٔ ۲۰۶ - این مرثیه را از زبان قرة العین امیر رشید فرزند خود گوید
-
شمارهٔ ۲۰۷ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۲۰۸ - در مدح غیاث الدین محمد مسعود ملکشاه
-
شمارهٔ ۲۰۹ - در شکایت از زمان و مذمت اقران
-
شمارهٔ ۲۱۰ - در مرثیهٔ قدوة الحکما کافی الدین عم خود
-
شمارهٔ ۲۱۱ - در مدح فخر الدین ابوالفتح منوچهر شروانشاه
-
شمارهٔ ۲۱۲ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۲۱۳ - مطلع سوم
-
شمارهٔ ۲۱۴ - مطلع چهارم
-
شمارهٔ ۲۱۵ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروانشاه اخستان
-
شمارهٔ ۲۱۶ - مطلع دوم
-
شمارهٔ ۲۱۷ - در مذمت آب و هوای ری گوید
-
شمارهٔ ۲۱۸ - در حکمت و قناعت و عزلت
-
شمارهٔ ۲۱۹ - در مرثیهٔ وحید الدین شروانی
-
شمارهٔ ۲۲۰ - امام مطلق نجم المله والدین ابوالفضایل احمد سیمگر در مدح خاقانی گفته بود
-
شمارهٔ ۲۲۱ - در موعظه و حکمت و مرثیهٔ امام ناصر الدین ابراهیم
-
شمارهٔ ۲۲۲ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروان شاه اخستان
-
شمارهٔ ۲۲۳ - در تهنیت عید و مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان بن منوچهر بن فریدون
-
شمارهٔ ۲۲۴ - مطلع دوم