خانهمسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
مسعود سعد سلمان
دیوان اشعار
قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قطعات (گزیدهٔ ناقص)
رباعیات
قصاید
مقطعات
مثنویات
غزلیات
ترکیبات و ترجیعات
مسمطات
توصیفات
شهرآشوب
ماههای فارسی
نام روزهای فرس
روزهای هفته
-
شمارهٔ ۱
-
شمارهٔ ۲
-
شمارهٔ ۳
-
شمارهٔ ۴
-
شمارهٔ ۵ - بر تو سید حسن دلم گرید
-
شمارهٔ ۶ - چندین هزار بیت بدیع بلند ماند
-
شمارهٔ ۷ - همی بلرزم بر خویشتن چو شاخک بید
-
شمارهٔ ۸ - که از رنج پیری تن آگه نبود
-
شمارهٔ ۹ - زشت باشد که شعر گوید کس
-
شمارهٔ ۱۰ - نه خفته نه بیدار نه دیوانه نه هشیار
-
شمارهٔ ۱۱ - آتش در قبلهٔ آزر زدیم
-
شمارهٔ ۱۲ - نداند حقیقت که من کیستم
-
شمارهٔ ۱۳ - شادم بدان که هستی استاد من
-
شمارهٔ ۱۴ - گفتم که تو مرا مرثیت کنی
-
شمارهٔ ۱۵ - نه مسلمانی و نه برهمنی
-
شمارهٔ ۱۶