مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت دادهاند. حبسیههای وی معروف است.
-
شمارهٔ ۱ - توصیف بر شکال
-
شمارهٔ ۲ - ثنای عضدالدوله شیرزاد
-
شمارهٔ ۳ - توصیف اسب
-
شمارهٔ ۴ - ستایش سلطان مسعود
-
شمارهٔ ۵ - مدح خواجه ابونصر
-
شمارهٔ ۶ - مدح امیر بهمن
-
شمارهٔ ۷ - مدح ابوالفضایل
-
شمارهٔ ۸ - مدح امیر ماهو
-
شمارهٔ ۹ - مدح امیر کیکاوس
-
شمارهٔ ۱۰ - مدح شاهینی
-
شمارهٔ ۱۱ - مدح ابوالقاسم دبیر
-
شمارهٔ ۱۲ - مدح حسین طبیب
-
شمارهٔ ۱۳ - در حق خویش گوید
-
شمارهٔ ۱۴ - صفت محمد نایی
-
شمارهٔ ۱۵ - صفت عثمان خواننده
-
شمارهٔ ۱۶ - صفت علی نایی
-
شمارهٔ ۱۷ - صفت اسفندیار چنگی
-
شمارهٔ ۱۸ - صفت کودک جعبه زن
-
شمارهٔ ۱۹ - صفت زرور بربطی
-
شمارهٔ ۲۰ - صفت پری بانی
-
شمارهٔ ۲۱ - صفت بانوی قوال
-
شمارهٔ ۲۲ - صفت ماهوک رقاص
-
شمارهٔ ۲۳ - طیبت