خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
-
شمارهٔ ۱ - فی مدح الشیخ گرز الدین ابوالعباس رومی دامت دولته
-
شمارهٔ ۲ - فی مذمة الفرس العضدیه
-
شمارهٔ ۳ - فی المطایبه
-
شمارهٔ ۴ - قطعه
-
شمارهٔ ۵ - ایضاً
-
شمارهٔ ۶ - وله
-
شمارهٔ ۷ - ایضاً
-
شمارهٔ ۸ - وله
-
شمارهٔ ۹ - ایضاً
-
شمارهٔ ۱۰ - وله
-
شمارهٔ ۱۱ - ایضاً
-
شمارهٔ ۱۲ - وله
-
شمارهٔ ۱۳ - ایضاً
-
شمارهٔ ۱۴ - وله
-
شمارهٔ ۱۵ - وله
-
شمارهٔ ۱۶ - ایضاً
-
شمارهٔ ۱۷ - وله
-
شمارهٔ ۱۸ - فی المذمة صدرالدین یحیی التمعاچی
-
شمارهٔ ۱۹ - فی مدح الامیر الاعظم جلال الدین ارپه بیک طاب ثراه
-
شمارهٔ ۲۰ - فی مدح الصاحب الاعظم رکن الحق و الدین عمید الملک
-
شمارهٔ ۲۱ - فی مدح الملک المعظم علاء الدین المستضر القزوینی
-
شمارهٔ ۲۲ - فی الاستیهاب و طلب الجایزه
-
شمارهٔ ۲۳ - وله
-
شمارهٔ ۲۴ - کتب الی مولی السعید غیاث الدین زنگیشاه الخوافی
-
شمارهٔ ۲۵ - ایضاً
-
شمارهٔ ۲۶ - وله
-
شمارهٔ ۲۷ - وله