محتشم کاشانی
کمالالدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمالالدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیهای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعهای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
-
شمارهٔ ۱ - ایضا در مرثیه
-
شمارهٔ ۲
-
شمارهٔ ۳ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۴ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۵
-
شمارهٔ ۶ - در مدح شاه طهماسب
-
شمارهٔ ۷
-
شمارهٔ ۸ - وله در رثاء
-
شمارهٔ ۹ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۰ - ایضا ماده تاریخ
-
شمارهٔ ۱۱ - در ماده تاریخ فوت فرماید
-
شمارهٔ ۱۲
-
شمارهٔ ۱۳ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۴ - قطعه
-
شمارهٔ ۱۵ - قطعه
-
شمارهٔ ۱۶ - مرثیه
-
شمارهٔ ۱۷ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۸
-
شمارهٔ ۱۹
-
شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیه
-
شمارهٔ ۲۱ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۲۲ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۲۳
-
شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۲۶
-
شمارهٔ ۲۷ - وله ایضا در فوت منصوری شاعر
-
شمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان مرادخان گوید
-
شمارهٔ ۲۹ - ایضا در مرثیه
-
شمارهٔ ۳۰ - در تقاضای صله فرماید
-
شمارهٔ ۳۱ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۳۲ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۳۳ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۳۴ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۳۵ - وله ایضا در رثاء
-
شمارهٔ ۳۶ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۳۷ - قطعه
-
شمارهٔ ۳۸ - در مرثیه فرماید
-
شمارهٔ ۳۹ - قطعه
-
شمارهٔ ۴۰ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۴۱ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۴۳ - در مدح میر محمد مؤمن فرماید
-
شمارهٔ ۴۴ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۴۵ - وله در رثاء
-
شمارهٔ ۴۶ - وله ایضا در رثاء
-
شمارهٔ ۴۷ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۴۸ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۴۹ - در شکایت فرماید
-
شمارهٔ ۵۰ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۵۱ - در مدح میرامینالدین محمد گوید
-
شمارهٔ ۵۲
-
شمارهٔ ۵۳ - قطعه
-
شمارهٔ ۵۴ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۵۵ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۵۶ - در مرثیهٔ میرزا غیاثالدین
-
شمارهٔ ۵۷
-
شمارهٔ ۵۸ - در مدح امینالدین فرماید
-
شمارهٔ ۵۹ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۶۰ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۶۱
-
شمارهٔ ۶۲ - ایضا در مرثیه
-
شمارهٔ ۶۳ - ماده تاریخ
-
شمارهٔ ۶۴ - در رثاء
-
شمارهٔ ۶۵ - در مرثیه یکی از اکابر فرماید
-
شمارهٔ ۶۶ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۶۷ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۶۸ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۶۹ - قطعه
-
شمارهٔ ۷۰ - قطعه
-
شمارهٔ ۷۱
-
شمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گوید
-
شمارهٔ ۷۳ - در تقاضا گوید
-
شمارهٔ ۷۴ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۷۵ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۷۶ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۷۷ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۷۸ - رباعیات
-
شمارهٔ ۷۹ - قطعه
-
شمارهٔ ۸۰ - در مرثیهٔ شاه زاده سلطان حسین
-
شمارهٔ ۸۱ - مرثیه در شهادت میر معصوم گوید رحمهالله
-
شمارهٔ ۸۲ - در ماده تاریخ گوید
-
شمارهٔ ۸۳ - ایضا در مرثیه گوید
-
شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۸۵ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۸۶ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۸۸ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۸۹
-
شمارهٔ ۹۰ - ایضا در مرثیه گوید
-
شمارهٔ ۹۱ - قطعه
-
شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۹۳ - در مرثیه فرماید
-
شمارهٔ ۹۴ - در تاریخ پدر خود گوید
-
شمارهٔ ۹۵ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۹۶
-
شمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرماید
-
شمارهٔ ۹۸ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۹۹ - قطعه
-
شمارهٔ ۱۰۰ - مرثیه
-
شمارهٔ ۱۰۱
-
شمارهٔ ۱۰۲ - قطعه
-
شمارهٔ ۱۰۳
-
شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۰۶
-
شمارهٔ ۱۰۷ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۰۸ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۰۹ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۱۰ - قطعه
-
شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گوید
-
شمارهٔ ۱۱۵
-
شمارهٔ ۱۱۶ - در ماده تاریخ گوید
-
شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیه یکی از خواتین فرماید
-
شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضا
-
شمارهٔ ۱۱۹ - ماده تاریخ فوت
-
شمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضا