رهی معیری
شادروان محمدحسن معیری متخلص به «رهی» در دهم اردیبهشت ماه ۱۲۸۸ هجری شمسی در تهران و در خاندانی بزرگ و اهل ادب و هنر چشم به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران به پایان برد، آنگاه وارد خدمت دولتی شد و در مشاغلی چند خدمت کرد. از سال ۱۳۲۲ شمسی به ریاست کل انتشارات و تبلیغات وزارت پیشه و هنر (بعداً وزارت صنایع) منصوب گردید. پس از بازنشستگی در کتابخانهٔ سلطنتی اشتغال داشت. وی همچنین در انجمن موسیقی ایران عضویت داشت. رهی علاوه بر شاعری، در ساختن تصنیف نیز مهارت کامل داشت. وی در سالهای آخر عمر در برنامهٔ گلهای رنگارنگ رادیو در انتخاب شعر با داوود پیرنیا همکاری داشت و پس از او نیز تا پایان زندگی آن برنامه را سرپرستی میکرد. رهی در طول حیات خود سفرهایی به خارج از ایران داشت که از آن جمله است: سفر به ترکیه در سال ۱۳۳۶، سفر به اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۳۳۷ برای شرکت در جشن چهلمین سالگرد انقلاب اکتبر، سفر به ایتالیا و فرانسه در سال ۱۳۳۸ و دو بار سفر به افغانستان، یک بار در سال ۱۳۴۱ برای شرکت در مراسم یادبود نهصدمین سال در گذشت خواجه عبدالله انصاری و دیگربار در سال ۱۳۴۵، عزیمت به انگلستان در سال ۱۳۴۶ برای عمل جراحی، آخرین سفر وی بود. رهی معیری که تا آخر عمر مجرد زیست، در بیست و چهارم آبان سال ۱۳۴۷ شمسی پس از رنجی طولانی از بیماری سرطان معده بدرود زندگانی گفت و در مقبرهٔ ظهیرالدولهٔ شمیران به خاک سپرده شد.
-
قطعهٔ ۱ - نیروی اشک
-
قطعهٔ ۲ - نابینا و ستمگر
-
قطعهٔ ۳ - دشمن و دوست
-
قطعهٔ ۴ - شاخک شمعدانی
-
قطعهٔ ۵ - ابنای روزگار
-
قطعهٔ ۶ - موی سپید
-
قطعهٔ ۷ - سرنوشت
-
قطعهٔ ۸ - پاداش نیکی
-
قطعهٔ ۹ - رازداری
-
قطعهٔ ۱۰ - همت مردانه
-
قطعهٔ ۱۱ - کالای بیبها
-
قطعهٔ ۱۲ - راز خوشدلی
-
قطعهٔ ۱۳ - سخنپرداز
-
قطعهٔ ۱۴ - پاس ادب
-
قطعهٔ ۱۵ - مایه رفعت
-
قطعهٔ ۱۶ - سایه اندوه
-
قطعهٔ ۱۷ - راز خوشدلی
-
قطعهٔ ۱۸ - سخن پرداز
-
قطعهٔ ۱۹ - مطایبه (طبیب و بیطار)
-
قطعهٔ ۲۰ - حق رأی
-
قطعهٔ ۲۱ - لاله کوهی
-
قطعهٔ ۲۲ - فتنه آذربایجان
-
قطعهٔ ۲۳ - سوارکاران
-
قطعهٔ ۲۴ - پند پیرانه
-
قطعهٔ ۲۵ - چشم فیروزهگون
-
قطعهٔ ۲۶ - دلدادگان من (اقتباس از ترانههای بیلیتس)
-
قطعهٔ ۲۷ - آتش
-
قطعهٔ ۲۸ - دخترک لالهفروش
-
قطعهٔ ۲۹ - زاده آزاده
-
قطعهٔ ۳۰ - نگاه سخن گو
-
قطعهٔ ۳۱ - پوشکین
-
قطعهٔ ۳۲ - دل من
-
قطعهٔ ۳۳ - بزم زهره
-
قطعهٔ ۳۴ - پشیمانی
-
قطعهٔ ۳۵ - نسیم گریزان
-
قطعهٔ ۳۶ - گوهر یکتا
-
قطعهٔ ۳۷ - احترام پدر
-
قطعهٔ ۳۸ - پند روزگار
-
قطعهٔ ۳۹ - موی سپید
-
قطعهٔ ۴۰ - نغمه فتح
-
قطعهٔ ۴۱ - عشق وطن
-
قطعهٔ ۴۲ - باغبان ملک
-
قطعهٔ ۴۳ - رشک جنان
-
قطعهٔ ۴۴ - نیش و نوش
-
قطعهٔ ۴۵ - کالای بیبها
-
قطعهٔ ۴۶
-
قطعهٔ ۴۷
-
قطعهٔ ۴۸ - جانانه دشتی
-
قطعهٔ ۴۹ - باور مکن
-
قطعهٔ ۵۰ - رنج بیهوده
-
قطعهٔ ۵۱ - وطن
-
قطعهٔ ۵۲ - شور وطن
-
قطعهٔ ۵۳ - جمالپرست