نصرالله منشی
ابوالمعالی نصرالله منشی از دبیران دستگاه حکومت غزنویان و معاصر بهرامشاه و خسروشاه غزنوی است. وی به عربی نیز شعر میسروده است و به روایت عوفی در لباب الالباب در اثر سعایت بدخواهان در زمان خسروشاه غزنوی به زندان افتاد و کشته شد. اثر مهم وی ترجمهٔ آزاد کلیله و دمنه از عربی (ترجمه شده از پهلوی به عربی توسط عبدالله بن مقفع) است که آن را به نثری مسجع و آمیخته به انواع روایات و اشعار فارسی و عربی درآورده است.
-
بخش ۱ - وعلی الله توکلی
-
بخش ۲ - در فضیلت پیامبر اسلام
-
بخش ۳ - دین بی ملک ضایع است و ملک بی دین باطل
-
بخش ۴ - محاسن عدل
-
بخش ۵ - در ستایش امیرالمومنین ابی منصور سبکتکین عضدالله
-
بخش ۶ - ادامهٔ ثنای پادشاه
-
بخش ۷ - ذکر سلطان ماضی یمین الدوله محمود
-
بخش ۸ - ادامهٔ یادکرد از سلطان ماضی محمود
-
بخش ۹ - همیگوید نصرالله محمد عبدالحمید بوالمعالی
-
بخش ۱۰ - و خیر جلیس فی الزمان کتاب
-
بخش ۱۱ - تحفه آوردن فقیه عالم علی ابراهیم اسماعیل کتاب کلیله و دمنه نصرالله منشی را
-
بخش ۱۲ - محاسن کلیله و دمنه
-
بخش ۱۳ - ولدت فی زمن الملک العادل
-
بخش ۱۴ - ترجمهٔ کلیله و دمنه به تازی
-
بخش ۱۵ - دربارهٔ بغداد
-
بخش ۱۶ - ذکر منصور عباسی
-
بخش ۱۷ - ذکر منصور عباسی
-
بخش ۱۸ - ذکر منصور عباسی
-
بخش ۱۹ - ذکر منصور عباسی
-
بخش ۲۰ - ذکر منصور عباسی
-
بخش ۲۱ - ذکر منصور عباسی
-
بخش ۲۲ - ذکر منصور عباسی
-
بخش ۲۳ - پایان ذکر منصور عباسی، مثال دادن نصر بن احمد سامانی رودکی را به نظم کلیله و دمنه
-
بخش ۲۴ - این کتاب به فرمان دابشلیم رای هند جمع شده
-
بخش ۲۵ - حکمت همیشه عزیز بوده است، خاصه بنزدیک ملوک و اعیان
-
بخش ۲۶ - دربارهٔ ترجمههای دیگر
-
بخش ۲۷ - رغبت مردمان از مطالعت کتب تازی قاصر گشته
-
بخش ۲۸ - دربارهٔ روش ترجمه و تألیف نصرالله منشی
-
بخش ۲۹ - عرضه داشتن ترجمهٔ نیمهکارهٔ کلیله و دمنه به پادشاه
-
بخش ۳۰ - در تمجید از سخنشناسی پادشاه