خانهمهدی اخوان ثالث
مهدی اخوان ثالث (م.امید) (۱۳۰۷-۱۳۶۹) شاعر نوگرای ایرانی و از پیروان سبک نیماست. اشعار او اغلب زمینهٔ اجتماعی دارند و گاه حوادث زندگی مردم را به تصویر میکشد؛ همچنین دارای لحن حماسی آمیخته با صلابت و سنگینی شعر خراسانی و نیز در بردارندهٔ ترکیبات نو و تازه است. اخوان ثالث در شعر کلاسیک فارسی توانا بود و در ادامه به شعر نو گرایید.
مهدی اخوان ثالث
زمستان
آخر شاهنامه
از این اوستا
در حیاط کوچک پاییز، در زندان
دوزخ اما سرد
-
کاوه یا اسکندر؟
-
غزل ۱
-
چون سبوی تشنه...
-
میراث
-
گل
-
مرداب
-
غزل ۲
-
خزانی
-
دریچه ها
-
گله
-
بازگشت زاغان
-
ناژو
-
دریغ
-
طلوع
-
غزل ۳
-
بی دل
-
آخر شاهنامه
-
قولی در ابوعطا
-
چه آرزوها
-
وداع
-
پیامی از آن سوی پایان
-
با همین دل و چشم‌هایم، همیشه
-
پیغام
-
برف
-
قصیده
-
سر کوه بلند
-
مرثیه
-
گفت و گو
-
ساعت بزرگ
-
جراحت
-
رباعی
-
خفتگان
-
قاصدک
-
منزلی در دوردست
-
کتیبه
-
قصه شهر سنگستان
-
مرد و مرکب
-
آنگاه پس از تندر
-
روی جاده ی نمناک
-
آواز چگور
-
پرستار
-
غزل ۴
-
در آن لحظه
-
حالت
-
در این شبگیر
-
و نه هیچ
-
سبز
-
صبح
-
نماز
-
و ندانستن
-
هنگام
-
نوحه
-
راستی، ای وای، آیا
-
رباعی
-
پیوندها و باغها
-
زندگی
-
ناگه غروب کدامین ستاره؟
-
من این پاییز در زندان
-
غزل ۵
-
غزل ۶
-
درین همسایه ۱
-
درین همسایه ۲
-
مرغ تصویر
-
آن پنجره
-
آن بالا
-
شهاب‌ها و شب
-
ییلاقی
-
آنک! ببین ...
-
به دیدارم بیا هر شب
-
روز و شب
-
دریغا
-
شمعدان
-
این است که...
-
آوار عید
-
پارینه
-
مردُم! ای مردُم
-
یاد
-
نغمهٔ همدرد
-
ارمغان فرشته
-
خفته
-
بی سنگر
-
شعر
-
سترون
-
در میکده
-
هر کجا دلم بخواهد
-
نظاره
-
به مهتابی که به گورستان می تابید
-
سه شب
-
سگها و گرگها
-
فراموش
-
فریاد
-
مشعل خاموش
-
اندوه
-
قصه ای از شب
-
مرداب
-
برای دخترکم لاله و آقای مینا
-
زمستان
-
گزارش
-
جرقه
-
لحظه
-
روشنی
-
گرگ هار
-
بیمار
-
فسانه
-
داوری
-
آب و آتش
-
پاسخ
-
سرود پناهنده
-
لحظه ی دیدار
-
پرنده ای در دوزخ
-
پند
-
آواز کَرَک
-
چاووشی
-
هستان
-
باغ من
-
شکار (یک منظومه)