ماهی که رخش فتنه ی دور قمرست
لعل لب او طوطی و تنگ شکرست
آن خال سیه بر لب لعلش گوئی
زنگی بچه ئی خازن دُرج گهرست
© تمام حقوق محفوظ و متعلق به انجمن ادبی شهریار می باشد (1402 - 1405)