اقبال تو تیغی که بدست آوردست
آبیست که آتشش بجان پروردست
هر لحظه بخون برنگ کند دندان را
ماننده ی هندوئی که فوفل خوردست
© تمام حقوق محفوظ و متعلق به انجمن ادبی شهریار می باشد (1402 - 1405)