سروی که بنفشه بر سمن فرساید
یاری که روان بخشد و روح افزاید
گوئی ز سر زلف کژش یک سر موی
دارد بوئی و بوی آن می آید
© تمام حقوق محفوظ و متعلق به انجمن ادبی شهریار می باشد (1402 - 1405)