چون باد صبا زرویت آگاهی داد
گل کرد قبا پیرهن و داد بباد
نرگس چو بدید چشم خواب آلودت
دیدم که سرش زشرم در پیش افتاد
© تمام حقوق محفوظ و متعلق به انجمن ادبی شهریار می باشد (1402 - 1405)