چون شاهد مه غره غرّا بنمود
مشگین خط شام چین ز گیسو بشود
دفتر بکفم بود و سرشکم ناگاه
موجی بزد و سفینه از من بربود
© تمام حقوق محفوظ و متعلق به انجمن ادبی شهریار می باشد (1402 - 1405)