حکمت شمارهٔ ۳۴
کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید.
به چشم ِ خویش دیدم در بیابان
که آهسته سَبَق بُرد از شتابان
سمند ِ بادپای از تک فرو ماند
شتربان همچنان آهسته میراند
کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید.
به چشم ِ خویش دیدم در بیابان
که آهسته سَبَق بُرد از شتابان
سمند ِ بادپای از تک فرو ماند
شتربان همچنان آهسته میراند