کتابخانه انجمن ادبی شهریار - سعدی

حکمت شمارهٔ ۵۹

عالم را نشاید که سفاهت از عامی به حلم در گذراند که هر دو طرف را زیان دارد: هیبت این کم شود و جهل آن مستحکم.

چو با سفله گویی به لطف و خوشی

فزون گرددش کبر و گردنکشی