«هیچ کس»
«هیچ کس» “دلم از اندوه غمگین است و کلمات بر دوش قلم سنگین است دل من تنگ است به ژرفای زمستان چه کسی عمق زمستان را دید چه کسی گریه ی باران را دید چه کسی سوختن چوب درختان را دید هیچ کس… م. داداش بهمنی”
«هیچ کس» “دلم از اندوه غمگین است و کلمات بر دوش قلم سنگین است دل من تنگ است به ژرفای زمستان چه کسی عمق زمستان را دید چه کسی گریه ی باران را دید چه کسی سوختن چوب درختان را دید هیچ کس… م. داداش بهمنی”