سعدی
مشرف الدین مصلح بن عبدالله شیرازی شاعر و نویسندهٔ بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. وی احتمالاً بین سالهای ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به تحصیل ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به تألیف شاهکارهای خود دست یازید. وی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدینامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال بعد (۶۵۶ ه.ق) گلستان را تألیف کرد. علاوه بر اینها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی جمع کردهاند. وی بین سالهای ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
-
رباعی شمارهٔ ۱
-
رباعی شمارهٔ ۲
-
رباعی شمارهٔ ۳
-
رباعی شمارهٔ ۴
-
رباعی شمارهٔ ۵
-
رباعی شمارهٔ ۶
-
رباعی شمارهٔ ۷
-
رباعی شمارهٔ ۸
-
رباعی شمارهٔ ۹
-
رباعی شمارهٔ ۱۰
-
رباعی شمارهٔ ۱۱
-
رباعی شمارهٔ ۱۲
-
رباعی شمارهٔ ۱۳
-
رباعی شمارهٔ ۱۴
-
رباعی شمارهٔ ۱۵
-
رباعی شمارهٔ ۱۶
-
رباعی شمارهٔ ۱۷
-
رباعی شمارهٔ ۱۸
-
رباعی شمارهٔ ۱۹
-
رباعی شمارهٔ ۲۰
-
رباعی شمارهٔ ۲۱
-
رباعی شمارهٔ ۲۲
-
رباعی شمارهٔ ۲۳
-
رباعی شمارهٔ ۲۴
-
رباعی شمارهٔ ۲۵
-
رباعی شمارهٔ ۲۶
-
رباعی شمارهٔ ۲۷
-
رباعی شمارهٔ ۲۸
-
رباعی شمارهٔ ۲۹
-
رباعی شمارهٔ ۳۰
-
رباعی شمارهٔ ۳۱
-
رباعی شمارهٔ ۳۲
-
رباعی شمارهٔ ۳۳
-
رباعی شمارهٔ ۳۴
-
رباعی شمارهٔ ۳۵
-
رباعی شمارهٔ ۳۶
-
رباعی شمارهٔ ۳۷
-
رباعی شمارهٔ ۳۸
-
رباعی شمارهٔ ۳۹
-
رباعی شمارهٔ ۴۰
-
رباعی شمارهٔ ۴۱
-
رباعی شمارهٔ ۴۲
-
رباعی شمارهٔ ۴۳
-
رباعی شمارهٔ ۴۴
-
رباعی شمارهٔ ۴۵
-
رباعی شمارهٔ ۴۶
-
رباعی شمارهٔ ۴۷
-
رباعی شمارهٔ ۴۸
-
رباعی شمارهٔ ۴۹
-
رباعی شمارهٔ ۵۰
-
رباعی شمارهٔ ۵۱
-
رباعی شمارهٔ ۵۲
-
رباعی شمارهٔ ۵۳
-
رباعی شمارهٔ ۵۴
-
رباعی شمارهٔ ۵۵
-
رباعی شمارهٔ ۵۶
-
رباعی شمارهٔ ۵۷
-
رباعی شمارهٔ ۵۸
-
رباعی شمارهٔ ۵۹
-
رباعی شمارهٔ ۶۰
-
رباعی شمارهٔ ۶۱
-
رباعی شمارهٔ ۶۲
-
رباعی شمارهٔ ۶۳
-
رباعی شمارهٔ ۶۴
-
رباعی شمارهٔ ۶۵
-
رباعی شمارهٔ ۶۶
-
رباعی شمارهٔ ۶۷
-
رباعی شمارهٔ ۶۸
-
رباعی شمارهٔ ۶۹
-
رباعی شمارهٔ ۷۰
-
رباعی شمارهٔ ۷۱
-
رباعی شمارهٔ ۷۲
-
رباعی شمارهٔ ۷۳
-
رباعی شمارهٔ ۷۴
-
رباعی شمارهٔ ۷۵
-
رباعی شمارهٔ ۷۶
-
رباعی شمارهٔ ۷۷
-
رباعی شمارهٔ ۷۸
-
رباعی شمارهٔ ۷۹
-
رباعی شمارهٔ ۸۰
-
رباعی شمارهٔ ۸۱
-
رباعی شمارهٔ ۸۲
-
رباعی شمارهٔ ۸۳
-
رباعی شمارهٔ ۸۴
-
رباعی شمارهٔ ۸۵
-
رباعی شمارهٔ ۸۶
-
رباعی شمارهٔ ۸۷
-
رباعی شمارهٔ ۸۸
-
رباعی شمارهٔ ۸۹
-
رباعی شمارهٔ ۹۰
-
رباعی شمارهٔ ۹۱
-
رباعی شمارهٔ ۹۲
-
رباعی شمارهٔ ۹۳
-
رباعی شمارهٔ ۹۴
-
رباعی شمارهٔ ۹۵
-
رباعی شمارهٔ ۹۶
-
رباعی شمارهٔ ۹۷
-
رباعی شمارهٔ ۹۸
-
رباعی شمارهٔ ۹۹
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۰
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۱
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۲
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۳
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۴
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۵
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۶
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۷
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۸
-
رباعی شمارهٔ ۱۰۹
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۰
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۱
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۲
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۳
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۴
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۵
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۶
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۷
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۸
-
رباعی شمارهٔ ۱۱۹
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۰
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۱
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۲
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۳
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۴
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۶
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۷
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۸
-
رباعی شمارهٔ ۱۲۹
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۰
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۱
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۲
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۳
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۴
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۵
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۶
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۷
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۸
-
رباعی شمارهٔ ۱۳۹
-
رباعی شمارهٔ ۱۴۰
-
رباعی شمارهٔ ۱۴۱
-
رباعی شمارهٔ ۱۴۲
-
رباعی شمارهٔ ۱۴۳
-
رباعی شمارهٔ ۱۴۴
-
رباعی شمارهٔ ۱۴۵
-
رباعی شمارهٔ ۱۴۶