تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی!؟
نم ندهی به کشت من آب به این و آن دهی؟
جان منی و یار من دولت پایدار من
باغ من و بهار من باغ مرا خزان دهی!
یا جهت ستیز من یا جهت گریز من…!
وقت نبات ریز من وعده و امتحان دهی
عود که جود میکند بهر تو دود میکند
شیر سجود میکند چون به سگ استخوان دهی؟
برگذرم ز نه فلک گر گذری به کوی من
پای نهم بر آسمان گر به سرم امان دهی!
