علمهایی اهل دل حمالشان
علمهایی اهل تن احمالشان
علم چون بر دل زند یاری شود
علم چون بر تن زند تاری میشود
خویش را صافی کن از اوصاف خود
تا ببینی ذات پاک صاف خود
هرکه در خلوت به بینش یافت راه
او ز دانشها نجوید دستگاه
نترس جانم كه دستانم جدا شدنی نیست ز دستانت…
تویی ماهم پریزادم نه یک دل كه صد دل به تو دادم…
بدان كه در بند تو باشم آزاد آزادم!
روز بزرگداشت حکیم ابولقاسم فردوسی کاتب شاهنامه، بزرگترین اثر حماسی ایران و جهان، و روز پاسداشت زبان پارسی را به همه ایرانیان تبریک می گوییم.
جهان یادگار است و ما رفتنی
به گیتی نماند بجز گفتنی
به نام نکو گر بمیرم رواست
مرا نام باید که تن مرگ راست
سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز
مرده آنست که نامش به نکویی نبرند
© حقوق تمام محتوا محفوظ و برای انجمن ادبی استاد شهریار می باشد.
